خرید بک لینک
به نام خدا فاطمه که جای خود دارد، برای عروسی خودم هم آتلیه نرفتم. به نظرم آتلیه رفتن هم از آن مد های موسمی است که در این چندسال فراگیر شده و چندسال دیگر همان طور که الان به مدل عینک و شلوار و مانتوهای قبل انقلاب مثلا، می خندیم، از مد می افتد. که خب حالا چه اصراری بود سی تا عکس در یک زمان، با یک لبا

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: سه شنبه 23 خرداد 1396 ساعت: 11:02

به نام خدا یک وقتی، چندسال پیش، یک متنی نوشته بودم درباره اینکه دوران قبل بچه داری مثل سه ماه تعطیلی است. بهترین فرصت برای اینکه هرکاری دلت می خواهد بکنی، همه برنامه های توی ذهنت را پیاده کنی... و با همه اینها هیچ کار نمیکنی و باز مهر می آید و روز از نو. آن روزها همه اینها را می دانستم، این روزهایم

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: سه شنبه 23 خرداد 1396 ساعت: 5:54

به نام خدا من و فاطمه هم سن بودیم. با یک نسبت فامیلی نزدیک. هیچ وقت ولی هم را دل سیر ندیده بودیم. جز یکی دوتا عکس قدیمی که در آنها یکی دوساله ایم و کنار هم نشستیم، آخرین خاطره ای که از او دارم هم بازی شادی بود که با دوچرخه اش حیاط خانه مامان بزرگ را دور می زد که یک دفعه از در باز حیاط مادرش آمد تو

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: جمعه 19 خرداد 1396 ساعت: 19:55

افسردگی، افسردگی ... که این روزها ورد زبان همه است، اسم دینی اش می شود همین: مریضی قلب.

بروم دنبالش بگردم لابه لای متون.

+ نوشته شده در یکشنبه هفتم خرداد ۱۳۹۶ساعت 17:16 توسط صاد |

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 14:51

به نام خدا منزل یکی از دوست های دور دعوت شده ام افطار. دعوت که نه. به یاسمین گفته اند اگر خواهرت هم مشهد بود بگو بیاید. همین قدر راحت و بی تکلف. بعد هم که فهمیدند من مشهدم نه زنگی نه پیامکی نه تلگرامی... خب، اولش خواستم نروم به چندتا دلیل که یکیش هم همین نوع دعوت بود. بعد از تکبرم بدم آمد و گفتم می

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 14:51

به نام خدا یاسمین دارد می رود. دوباره و معلوم نیست برای چندسال دیگر. از دستش عصبانیم. ناراحتم. و برایش مهم نیست. می گویم بعد این چند سال چی؟ راحت می گوید یک کشور دیگه! تا کی؟ ... از دست مامان و پدر عصبانیم که به این راحتی پذیرفته اند. حرص میخورم و غر میزنم که پس من هم میروم.. اصلا هیچ وقت از تهران

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 14:51

به نام خدا نشانه ها را دنبال می کنم. میان ملغمه همه خصوصیت های خوب و بدم، یک ویژگی اگر باشد که همیشه به دردم خورده، همین است. اینکه نشانه ها را دنبال می کنم. مثل عصر بی حوصله و روزه دار دیروز که از کلافگی نشستم پای برنامه جهان آرا. اسم بحرین را که شنیدم گوش هایم تیز شد و کنترل را برداشتم تا صدایش

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 14:51

به نام خدا کردستان ولی یک ایراد بزرگ داشت: همه چیز را به قبل و بعد از خودش تقسیم می کرد. مثل راه رفت که با دیدن سبزه های اطراف جاده و مزرعه های گل زرد ذوق می کردیم و ماشین را نگه میداشتیم که عکس بگیریم... و راه برگشت که از کرمانشاه که رد شدیم دیگر همه چیز از چشم افتاده بود. انگار همه جا بیابان بود

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: شنبه 13 خرداد 1396 ساعت: 14:51

به نام خدا دستم که روی دکمه های کیبورد می لغزد و اولین کلمه ها روی صفحه سفید پیش چشمم جان می گیرند، قطره چکانم را هم برمی دارم. یک طرف طلای هجده عیاری است که اسرار من است، خاطرات من است، آدم های دور و برم هستند با همه اخلاق های عجیبشان… و طرف دیگر نوشته ای است که دارد جان می گیرد و برای جان گرفتنش

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا شادی زنگ زده و از کنفرانس چندهفته بعد می گوید. قبل ترش که با هم درباره دکتری حرف می زدیم هم همین بود. او پر از شور و نشاط و انگیزه است و همه آینده جدی و حرفه ای اش را در این رشته تعریف کرده، من ولی همه کنفرانس ها و اساتید و همایش ها را فسیل های خاک گرفته ای می دانم که به هیچ کار عالم نم

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا کاش با هم حرف می زدیم. این روزها هر روزش را آرزو کرده ام کاش با هم حرف می زدیم. وقتی میبینم توی اینستا پای عکس جهانگیری نوشته چون گل میان خاری... با خودم تکرار میکنم کاش با هم حرف می زدیم. حقیقت اینقدرها هم پیچیده نیست. هست؟ من و تویی که یک عمر حرف مشترک، درد مشترک، شوق مشترک داشته ای

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا یاسمین میگفت موقع مناظره دوم وسط حرف های کاندیداها، یکدفعه مامان بزرگ عصبانی از آن طرف هال گفته: اینا که فقط زرزر میکنن. بعد گیر داده به هاشمی طبا که این پیرمرد اومده چیکار؟ آخر سر هم گفته آخه کی میخواد به روحانی رای بده؟ . مادر بزرگ هشتاد ساله من نه بحث سیاسی بلد است نه حتی سواد خوان

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا

نوشتم سلام و بعد نقطه، تندتند تایپ کردم.

پاراگراف های طولانی ام که تمام شد، بعد مکثی نوشت: سلااام و نووووور.

یک دسته پروانه طلایی یکدفعه پریدند توی اتاقک کوچک چت.

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 2:36 توسط صاد |

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا حتما اشتباه میکنم ولی به هرحال توی ذهن ما «دانشجو» با یک تیپ رسمی اسپرت جاافتاده. اینکه کلا اسپرت و رنگی پسندم و معمولا آبم با لباسهای رسمی زنانه توی یک جوب نمی رود هم قطعا در این ذهنیت بی تاثیر نیست. ولی به هرحال، درست یا غلط، وقتی دانشجویی را میبینم که صدقلم آرایش کرده و با ناخن های بل

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا اغلب آدم ها لابد بعد یک مدت فراموش می کنند، عادت می کنند. برای همین است که خیلی از خانم های میانسال می گویند انگار از اول خانم خانه بودم، چیزی از مجردی ام یادم نیست. من ولی انگار نه قرار است فراموش کنم و نه عادت. تمام مدت در حال مقایسه ام. خاطره ها و روزها کمرنگ نمی شوند که نمی شوند. حی

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

به نام خدا هنوز نرسیده ماجراهای من یا تلویزیون شروع می شود، خاموشش کنین... صداشو کم کنین... کسی نگاه نمیکنه؟... جالب است که برای همه - غیر از ما - اینکه صدای تلویزیون یا تصویر و برنامه هایش پس زمینه همه فعالیت های روزمره باشد خیلی عادی و جاافتاده ست. موقع غذا خوردن، دور هم بودن و حرف زدن، تلگرام را

برچسب: نویسنده: آرمان قاسمی تاريخ: يکشنبه 7 خرداد 1396 ساعت: 19:37

صفحه بندی